Au secours!

Help! Is er iets mis met mij? Het desperate-housewife-gevoel waarmee ik afgelopen dagen sukkel, vind ik niet eens zo dramatisch meer. Ik begin zelfs al gewend te raken aan het opruimen, afwassen, poetsen en strijken. (En nu ben ik zeker dat mama en papa thuis een heuse vreugdedans aan het doen zijn...)

De werkdagen zijn nog altijd hetzelfde ingedeeld, lange dagen en afwisselende taken. De telefoon die nooit stil staat... daar moet ik nog steeds aan wennen. Een kwestie van gewoon worden? Ik hoop het. Chaos in mijn hoofd toen ik drie mensen aan de lijn had die allemaal informatie wouden: één duitser en twee fransen. Oke Eline, rustig blijven en vooral geen verfranst Duits praten of andersom. Ik zou dus eerst telefoon nummer 1 afhandelen, en de anderen zeggen dat ze moesten wachten en dat ik "zo snel mogelijk bij hen zal terug komen". Mijn zesde zintuig -dat ik niet heb- voelde de lichte frustratie van de mensen al. Ik legde de hoorn neer na 10 à 15 minuten en had de drie mensen goed verder kunnen helpen. Euforie! 

Dus, SOS Piet, wat hebben we geleerd vandaag? 

1. Poetsen, strijken en opruimen is het einde van de wereld niet.

2. Kalm blijven!

3. The mission isn't always impossible.

A bientôt! 

xxx Eline

Werken werken werken

Bonsoir!

Zoals ik jullie al had verteld was het vandaag de opening van het vakantiedomein. Amai, ik heb nog nooit zo veel dingen proberen onthouden op één dag. Morgen ben ik sowieso een miljoen dingen vergeten, maar... al doende leert men?! Vandaag zijn er 9 mensen aangekomen, waaronder meerdere Duitsers en één Engelsman. De omschakeling van Frans naar Duits, van Duits naar Engels en terúg naar Frans... is echt immens verwarrend. Verder heb ik enkele gasten naar hun cottages moeten begeleiden. Dit deed ik met een golfkarretje (heel leuk)! De mensen volgden mij met hun auto en ik wees hun de cottage, ging met hen binnen en toonde aan dat alles in orde was, gepoetst, waar de verwarming zich bevindt, enzovoort.

"Nu weet ik pas wat werken is", dacht ik. Ik heb van 9u tot 19u gewerkt... Dat is toch niet niks maar de dag is wel voorbij gevlogen. Om 19u30 was er een personeels-diner in een van de restaurants op het domein. Het was een toffe avond met 28 personeelsleden, en het ijs was meteen gebroken toen iedereen zich kort moest voorstellen. Om 22u25 ben ik terug naar mijn huisje gekeerd, om zo nog even te relaxen en een douche te nemen. Morgen middag sta ik terug klaar op de receptie tot 's avonds!

Tot binnenkort!

Quelques photos:

Mijn werk-outfit! 

Cottages controleren (vrijdag 22/03)

Macedonië-België kijken met Lindy - de andere Vlaamse stagiaire!

Balnéo

Lagoon (het gewone zwembad) 's nachts

3 maanden lijken lang... maar morgen ben ik hier exact één week en het lijkt alsof ik gisteren ben aangekomen.

Morgen, zaterdag, is het de opening van Domaine du Colombier en de eerste gasten zullen dus arriveren. Ik ben benieuwd hoe dit allemaal in zijn werk zal gaan, ik ga mijn ogen zéker openhouden en alles direct proberen op te nemen in mijn geheugen (Hoe de receptionistes de mensen ontvangen, wat ik niet mag vergeten te zeggen of afgeven, enzovoort.)

Gisteren had ik mijn vrije dag en die kwam niet ongewenst! Lindy, een andere Vlaamse stagiaire, en ik zijn 's middags naar een frituur gewandeld een kilometer verderop (geen idee of mijn inschattings-vermorgen juist is). Dat deed deugd, frietjes! En toen we toch ongezond bezig waren, deden we er maar een ijsje bovenop. Wel ja... we moesten die 10min-lange wandeling toch compenseren!

Wat heb ik zoal gedaan op mijn eerste vrije dag?

En waar ik nog blijer van word? Familie-skype-momenten!

Tot de volgende!

Bisous,
Eline

Foto-update

Ziezo, zo zit ik meestal 's avonds in mijn flashy limoengroene zetel als ik iets op mijn blog aan het schrijven ben (of aan het werken ben voor school natuurlijk).

Het domein en al de cottages verkennen op m'n eentje!

Bootjes in Saint-Tropez (trip gemaakt op 17/03/2013 met papa en Lindy) 

 

Fortune cookie / gelukskoekje gekregen op het werk

"La colère ouvre la bouche et ferme l'esprit."

Verloren brood gemaakt gisteren avond. Njammie!

Bonjour à tous!

Voilà, mijn tweede werkdag zit erop. Gedurende deze 3 maanden zal ik praktisch altijd op de receptie zitten, samen met Marion, Karen, Daisy en Dana. Nieuwsgierig wat ik zoal heb moeten doen afgelopen dagen?

Eerst en vooral heb ik kennis gemaakt met het domein en de 13 verschillende cottages die zich hier bevinden. Ik heb een wandeling moeten maken zodat ik kon zien hoe de cottages er in het echt uitzagen (om de klanten binnenkort correct te informeren.) Niet gemakkelijk want er zijn tientallen verschillen tussen de cottages. Ik ga deze vandaag of morgen toch vanbuiten beginnen leren denk ik...

Ohja, mijn wandeling op het domein heb ik niet kunnen afmaken omdat het begon te regenen. Dan denk je al snel "Alé nu zit ik aan de côte d'azur, blijft het Belgische weer me toch nog achtervolgen!" ;-) Voor de rest heb ik reservaties en data gecontroleerd, nagekeken of ze de juiste cottage krijgen,  enzovoort. Uiteindelijk heb ik ook de telefoon al moeten opnemen in het Duits, Nederlands en Frans... Het ging best goed, maar ik moet er toch nog aan wennen hoor! Morgen moet ik nog werken tot 18u en donderdag is mijn vrije dag --> uitslapen!

Oops het is al bijna 22:00u... morgen volgt meer nieuws, nu ga ik meteen naar bed!
(Hier nog enkele fotootjes)

Dag 1

Wow, wat een drukke dagen heb ik achter de rug. Niet alleen moest ik thuis aan honderd-en-één dingen denken bij het maken van mijn valies, ook drong het nog niet door dat ik 3 maanden van huis weg zou zijn. Het besef kwam nogal laat... met andere woorden: bij aankomst in Fréjus, gisteren rond 14h.

Het is allemaal begonnen met mijn vliegtuig dat 40 minuten vertraging had opgelopen. "Typisch!", dacht ik meteen. Veilig met de voeten op de grond in Nice, hadden papa en ik een auto gehuurd om naar Fréjus te rijden. Dat duurde een klein uurtje. Bij de receptie van Domaine du Colombier kreeg ik meteen de sleutel van mijn stacaravan, samen met een plan van het vakantiedomein en mijn uurrooster voor de volgende 2 weken. Meteen werd ik begeleid naar mijn caravan door een andere Vlaamse stagiaire. Lindy heeft me dan ook meteen verteld over haar eerste 2 weken hier.

In de namiddag ben ik inkopen gaan doen in de Carrefour in de buurt. Meer dan een uur had ik nodig om mijn winkelkar te vullen (je wil je niet voorstellen hoé vol deze was). Daarna hebben papa en ik onszelf getrakteerd op een "stevige" maaltijd Quick! We zijn vervolgens het strand en de haven van Fréjus (en St Raphaël) gaan verkennen om zo de koers naar Domaine du Colombier terug te zetten. De eerste avond heb ik afgesloten met een babbel met mijn collega-stagiaires.  Ik ben echt benieuwd naar mijn eerste werkdag morgen... spannend!

Une dernière chose: Ik hoop dat mijn internetverbinding de komende dagen iets vlotter gaat... Gevloekt dat ik heb toen ik het thuisfront amper zag of hoorde via Skype! Maar positive thinking he, het kan dus alleen maar beteren!

Bon weekend à tous!